Stedelijk Gymnasium Haarlem

leerlingen

Haarlem Model United Nations

De Haarlem MUN 2014 was een succes. Lees het verslag van de PR Manager HMUN Eva Sevenster.


De HMUN wordt gerealiseerd door een klein clubje leerlingen en docenten dat daar een jaar lang wekelijks vele uren in heeft geïnvesteerd. Het resultaat mag er zijn: een evenement dat hoog staat aangeschreven om zijn kwaliteit en professionaliteit, wat heeft geresulteerd in de deelname van scholen uit landen als Jordanië, Marokko, Ghana, Mexico, de Verenigde Staten en zelfs Madagaskar. We zijn daarmee een van de grootste conferenties van Nederland en mogen daar als school zeker trots op zijn.

MUN is een wereldwijd initiatief waarbij leerlingen en studenten bij elkaar komen om te debatteren over de problemen in de wereld. Net als de naam Model United Nations als zegt, is MUN een simulatie van de echte Verenigde Naties. HMUN wordt georganiseerd door een Staff van leerlingen en elke leerling van het stedelijk mag zich inschrijven om deel te nemen aan de MUN.

Als je begint op deze school in de brugklas kun je je meteen dit eerste jaar al opgeven als admin. Een admin zorgt ervoor dat de conferentie goed verloopt door bijvoorbeeld te helpen bij de lunch of briefjes en amendment sheets (voorstellen voor wijzigingen van de resolutie) door te geven tussen de delegates (de leerlingen die als afgevaardigde van een bepaald land met elkaar debatteren) en de chairs (de voorzitters van de committee). Zoals je ziet worden er veel (vooral engelse) woorden gebruikt die lastig kunnen zijn als je helemaal nieuw bent. Als admin leer je wat al deze termen betekenen, hoe zo’n debat in het engels verloopt en kun je de officiële en internationale sfeer van de conferentie meeproeven.
Vanaf de derde klas (of soms zelfs al de tweede klas) kun je zelf zo’n delegate worden. Je krijgt een land en een committee toegewezen, verdiept je in de politieke belangen van dit land en gaat tijdens de conferentie een aantal issues bespreken met andere delegates. Aan het eind van het weekend heb je als committee een aantal resoluties, die samen met de resoluties van andere committees worden gebundeld in het 'resolution booklet'.

Als delegate kun je naar verschillende mun-conferenties door heel Nederland en zelfs in het buitenland. Een aantal voorbeelden zijn:
IMUNA - Alkmaar, NL
MUNISH - Den Haag, NL
THIMUN - Den Haag, NL
LEMUN - Leiden, NL
LMUNA - Arnhem, NL
TIMUN - Istanbul, Turkije  

Hieronder volgt een stukje van Jonas Stassen over zijn ervaringen tijdens MUNISH:
Het moet verwarrend zijn als leraar om eens in de zoveel tijd te moeten constateren dat er weer 5 leerlingen uit de klas missen. Als er gevraagd wordt waar ze heen zijn, mompelen een aantal jongens en meisjes 'munnen'. Wat doe je eigenlijk in een MUNweekend? En waarom zijn er een aantal scholieren zo enthousiast over?

Twee en een half jaar geleden begon voor mij het MUN-avontuur (als delegate) en het is intussen veranderd van een manier om de sleur van het schoolleven te ontsnappen, naar iets wat ik met veel plezier doe. Het weekend van 1-3 november 2013 stond MUN op de International School of The Hague op het programma. Vorig jaar was ik hier ook naartoe geweest samen met Kaj Boonstra, toen was het werkelijk fantastisch, dit jaar ging hij weer mee en het beloofde erg leuk te worden. In de trein waren vooral de deelnemers uit de lagere klassen uitgelaten en zin hadden om een weekend lang de sfeer van internationaliteit in te ademen, want die hangt er zeker in een school als the International School of The Hague. Dit deed me onwillekeurig terugdenken aan de eerste keren dat ik meedeed. Onze delegatie bestond uit ongeveer 40 man (een groter aantal dan dat van de participanten van de school zelf) en werd de eerste dag begeleid door mevrouw Visser. Er waren dus flink wat mensen mee, van tweede klassers tot zesde klassers die voor de eerste of juist de zoveelste keer meededen, zelfs Louise Dortmond (vorig jaar eindexamen gedaan), was aanwezig om wat dingetjes te regelen voor de school. Ook Daan Witte zag ik rondlopen. Ik vertegenwoordigde Kenia in de eerste committee van de general assembly.

We begonnen vrijdagmiddag met wat lobbyen om te kijken of we misschien wat resolutions konden samenvoegen. Voor mij is dit niet de meest actieve periode van MUN, want deze mogelijkheid krijg je later in het debat zelf ook nog. Ik was betrekkelijk goed ingelezen en vind het daardoor ´spannender´om mijn clauses in debat toe te voegen. Het is leuker om in de tijd die hiervoor staat een beetje rondkijken naar de verschillende mensen die er zijn in mijn committee. Zo stond er een enorme Sri Lankaan met een zilver glimmend pak naast me, hij ging naar Gateway College Colombo. Ik ben drie jaar geleden Sri Lanka helemaal rondgefietst, dus ik was buitengewoon benieuwd hoe het er nu was. Ik vertelde hem over mijn reis en hij kon niet geloven dat ik vrijwillig Sri Lanka rond was gefietst en dat ik heel graag een tuktuk wilde importeren. Wel vertelde hij over hoe het noorden van het land nu toegankelijker was dan eerst (toen ik er rondfietste waren de Tamiltijgers en malariamuggen nog actief in het noorden) en dat de groei van het massatoerisme daar nu echt begonnen was. De mensen die je spreekt op zo een conferentie zijn natuurlijk de sociale bovenlaag uit een land, dus ze snappen een aantal dingen (zoals een tuktuk willen, in zijn ogen is dat iets voor arme mensen) niet. Desalniettemin is het natuurlijk fantastisch om met zo iemand te praten. Iedereen raakt tegen het einde van de dag ietwat versuft, dus zag men een beetje op tegen 1 uur lang stilzitten voor de openingsceremonie. Gelukkig was er een Zimbabwaanse djembé/trommelband die iedereen even goed wakkerschudde.

Dag twee (we werden vandaag begeleid door Gijs Bolten) begon het debat, we begonnen met nucleaire ontwapening en daarna spraken we over fourth generation warfare. Er kwam een gastspreker die praatte over jus post bellum. Hij was een Amerikaan die bij het International Criminal Tribunal for the former Yugoslavia werkte en hij vertelde in zijn enthousiaste Amerikaanse accent over hoe men dit heeft proberen te bereiken na de Joegoslavische oorlogen. Hierna ging mijn committee terug in debat, maar ik was erg benieuwd hoe het mijn schoolgenoten (met name de beginners) verging. Ik weet nog dat op mijn eerste MUN er even bij mij iemand kwam kijken en hoe prettig ik dat vond. Ik verliet het debat om te kijken. De meeste deden het verassend goed, maar een aantal snapte er ook niets van. Ik heb wat veelgebruikte Engelse termen uitgelegd en ze geholpen met besluiten of ze voor of tegen de resolution waren.

Nadat het debat die dag ten einde was gekomen ging ik bij mijn tante eten, die woont in de buurt van Scheveningen. Later die avond was het feest in het museumcafévan Madurodam. MUNfeesten zijn altijd leuk, want iedereen feest op zijn eigen manier, je ziet Sri lankaanse nerds die volkomen losgeslagen dansen, maar ook Amerikanen die de mogelijkheid aangrijpen om zoveel mogelijk meisjes te zoenen. Ik was met Kaj en het was gezellig. We zaten voornamelijk aan een tafeltje en hebben een beetje gepraat met de Administrative Staff (admins) uit de onze committee, een jongen die vanuit Tanzania in Nederland terecht was gekomen en twee meisjes. Natuurlijk hebben we ook gedanst, er was verassend goede muziek! Ik bleef bij mijn tante slapen.

Zondag kwam meneer Blommesteijn mee en was de plenaire sessie van de general  assembly. Hierin komen alle GA´s bij elkaar om nog één keer alle resolutions door te nemen. Dit is altijd leuk, want tijdens deze sessie kom je naast andere mensen van jou school te zitten met wie je buiten MUN nooit praat, maar die wel een weekend lang dezelfde standpunten als jij hebben verdedigd.Op de terugreis per trein hangt er een heerlijke sfeer van vermoeiheid na een weekend hard werken, twee tweedeklassers zijn in slaap gevallen. De rest pruttelt nog een beetje na.
Het was weer een fijn weekend.

Jonas Stassen

Voor meer informatie over HMUN en de conferentie van dit jaar kun je kijken op www.hmun.nl.